blog

    Bestemmingsplanregels en Natura 2000

    Paul Bodden
    Paul BoddenPublicatiedatum: 30 november 2016
    Bestemmingsplanregels en Natura 2000

    In mijn artikel ‘Het bestemmingsplan voor het buitengebied en Natura 2000’ (Agr.r. 2016, p. 5-10) wees ik er reeds op dat een bestemmingsplanregel die voorkomt dat de emissie toeneemt strikt genomen geen significante effecten op een Natura 2000-gebied voorkomt. Immers, dat de emissie gelijk blijft, wil niet zonder meer zeggen dat de depositie niet toeneemt. Gedacht kan worden aan de situatie dat het emissiepunt dichter bij een Natura 20000-gebied komt te liggen. Daarom vind ik het beter om de depositie te regelen. 

    In haar uitspraak van vandaag, 30 november 2016 (zaaknummer 201505698/1/R2), oordeelde de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State expliciet dat een regeling waarmee de emissie wordt ‘bevroren’ niet volstaat. Zo’n regeling sluit niet uit dat het plan zal leiden tot een toename van de stikstofdepositie ten gevolge van het houden van dieren buiten de stallen, aldus de Afdeling. 

    Deze uitspraak laat maar weer eens zien dat het geen sinecure is een planregel te formuleren die de aantasting van de natuurlijke kenmerken van een Natura 2000-gebied uitsluit.