blog

    Aansprakelijkheid valt niet altijd te ontduiken

    Christiaan Donners
    Christiaan DonnersPublicatiedatum: 8 december 2017
    Aansprakelijkheid valt niet altijd te ontduiken

    Beperkingen van aansprakelijkheid komen veelvuldig voor in overeenkomsten en algemene voorwaarden. Deze bepalingen bieden echter niet in alle gevallen bescherming. In een spraakmakende zaak over belastingontduiking is dit wederom gebleken.  

    Advies om belasting te ontduiken

    De rechtbank Rotterdam heeft onlangs uitspraak gedaan in een zaak die een klant van het accountants- en belastingadvieskantoor BTB tegen het kantoor had aangespannen. Over deze procedure is ook uitvoerig in de mediabericht.

    BTB heeft de klant, een onderneming in behang en wandbekleding, geadviseerd bij het opzetten van een truststructuur met als doel om belastingbesparing te realiseren. Om dit te bewerkstelligen heeft de Nederlandse onderneming haar merkrecht verkocht aan een aan haar gelieerde Cypriotische Limited, “Solandra”, voor een koopsom van € 6.250. Daarnaast werd afgesproken dat de Nederlandse onderneming een licentievergoeding van 10% van haar omzet aan Solandra zou betalen. Aangezien deze omzet ca. € 2,6 miljoen bedroeg, ontving Solandra jaarlijks een licentievergoeding van ca. € 260.000.

    Doordat de licentievergoeding niet in verhouding stond tot de koopsom voor het merk trok de constructie de aandacht van de Belastingdienst. De klant en BTB hebben dit onderzoek vervolgens bemoeilijkt door onder andere een valse administratie op te zetten. Het onderzoek heeft uiteindelijk geleid tot navorderingsaanslagen vennootschapsbelasting en inkomstenbelasting en een strafrechtelijk onderzoek. Dit was aanleiding voor de klant om een civiele procedure tegen BTB te beginnen waarin BTB aansprakelijk is gesteld voor de door de klant geleden schade als gevolg van de door BTB geadviseerde constructie.

    Exoneratieclausule in strijd met goede zeden

    BTB had haar klant een brief laten ondertekenen waarin BTB waarschuwde voor de risico’s van de constructie en waarin zij haar eigen aansprakelijkheid uitsloot. De rechtbank oordeelt hierover dat BTB zich niet op deze afspraak kan beroepen omdat BTB haar verantwoordelijkheid niet kan ontlopen voor schade voortvloeiende uit de gevolgen van een door BTB geadviseerde gebrekkige constructie waarvan de evidente strekking was om belasting te ontduiken. In een dergelijk geval is het bedingen van een exoneratieclausule volgens de rechtbank in strijd met de goede zeden. De clausule werd door de rechtbank dan ook nietig geacht.

    Ook de andere verweren van BTB slagen niet en uiteindelijk wordt BTB aansprakelijk gehouden voor de helft van de schade die de klant heeft geleden. De andere helft moet de klant zelf dragen omdat ook de klant zich van de belastingontduiking bewust was.   

    Beperking aansprakelijkheid is zinvol

    Deze uitspraak van de rechtbank is in lijn met vaste jurisprudentie waaruit volgt dat aansprakelijkheid niet kan worden uitgesloten als sprake is van opzet of grove schuld. Dat een contractuele beperking van aansprakelijkheid echter wel degelijk nut heeft, blijkt wel uit een recent vonnis van de voorzieningenrechter te Rotterdam. Deze procedure ging over de levering van met asbest vervuild straalgrit. Over dit asbestschandaal is ook in de media bericht. De leverancier van het straalgrit had haar aansprakelijkheid in haar algemene voorwaarden beperkt tot de factuurwaarde van het geleverde grit. De voorzieningenrechter oordeelt dat de leverancier met succes een beroep op dit beding kan doen. Hoewel de voorzieningenrechter in dit geval ook anders had kunnen oordelen, bevestigt deze uitspraak dat een exoneratieclausule het risico voor jouw onderneming aanzienlijk kan beperken. Hiervoor is wel van belang dat de clausule goed is geformuleerd.

    Mochten je vragen hebben over het onderwerp. dan kun je contact met mij opnemen.