blog

    Baanbrekende ontwikkelingen: de zelfrijdende auto (II)

    Tom van der Ven
    Tom van der VenPublicatiedatum: 14 april 2017
    Baanbrekende ontwikkelingen: de zelfrijdende auto (II)

    In mijn vorige blog heb ik de aftrap gegeven voor een reeks blogs over de zelfrijdende auto. In dat blog heb ik mijn definitie van een zelfrijdende auto gegeven en de voor- en nadelen van de komst van de zelfrijdende auto besproken. Deze week is het tijd om een antwoord te geven op de vraag hoe een zelfrijdende auto nu precies werkt.

    De techniek in een notendop

    Voordat je denkt dat er een heel lang, ingewikkeld en technisch verhaal gaat volgen, dit is zeker niet het geval! Daarnaast houden veel bedrijven de techniek achter hun zelfrijdende auto angstvallig – maar begrijpelijk – geheim en is de techniek nog volop in ontwikkeling. In het algemeen valt echter goed te omschrijven hoe een zelfrijdende auto nu daadwerkelijk “zelfstandig” kan rijden.

    Het verzamelen van data

    Allereerst beschikt iedere zelfrijdende auto over een global positioning systeem (GPS). Op deze manier weet de auto zijn positie op de wereld. Het is immers vrij essentieel dat een auto die zelfstandig van A naar B moet rijden, ook daadwerkelijk weet dat hij zich in A bevindt en weet waar B is. De zelfrijdende auto is dan ook voorzien van een kaart, vergelijkbaar met die Google Maps. Door middel van GPS en deze kaart weet de zelfrijdende auto waar hij is, maar is zich nog niet “bewust” van bewegende objecten in zijn directe omgeving. De meest gebruikte techniek om dit voor elkaar te krijgen, is het Light Detection And Ranging (LIDAR) systeem. Dit systeem maakt een constante 360 graden 3d-scan van de omgeving van de zelfrijdende auto, doordat haar sensoren miljoenen laserpulsen uitzenden. Wanneer deze laserpulsen een object in hun baan tegenkomen, kaatsen ze terug naar de sensoren op de zelfrijdende auto. Door vervolgens de tijd tussen het uitzenden en – na terugkaatsing – de ontvangst bij te houden, kan de afstand van de zelfrijdende auto tot objecten in zijn directe omgeving nauwkeurig worden gemeten.

    Met bovengenoemde systemen zijn we er echter nog lang niet. Zo moet de zelfrijdende auto bijvoorbeeld ook weten welke snelheid zijn medeweggebruikers hebben. Hiervoor wordt RADAR (Radio Detection And Ranging) gebruikt. RADAR werkt op eenzelfde manier als het LIDAR-systeem, maar dan met radiogolven in plaats van laserpulsen. Als de afstand tussen de zelfrijdende auto en diens voorganger korter wordt, wil dit zeggen dat de voorganger langzamer is gaan rijden. Daarnaast is de zelfrijdende auto ook voorzien van een aantal camera’s. Een deel van die camera’s is al te vinden in de moderne auto, zoals de camera die controleert of de auto binnen zijn rijbaan blijft. Tevens zijn er bijvoorbeeld camera’s aanwezig die verkeersborden moeten lokaliseren. Een nieuwe ontwikkeling is echter dat verkeersborden kunnen gaan communiceren met (zelfrijdende) auto’s.

    Een zeer interessant filmpje over hoe de zelfrijdende auto de wereld ziet, kun je hier vinden.

    Verwerking van de data

    Al de systemen/sensoren/camera’s waarmee een zelfrijdende auto is uitgerust, en ik noem hierboven echt maar een fractie, zitten daar maar voor één doel: het verzamelen van data. Alleen het LIDAR-systeem van Google verzamelt al 1.3 miljoen gegevens per seconde! Enkel deze enorme hoeveelheid aan data laat een zelfrijdende auto echter niet zelfstandig rijden. Deze gegevens moeten direct verwerkt worden. Om te zorgen dat de gegevens in de juiste volgorde verwerkt worden en de zelfrijdende auto vervolgens bij een bepaalde uitkomst de juiste handeling gaat verrichten, wordt – simpel gezegd – gebruik gemaakt van een ontzettend snelle computer met software geprogrammeerd door mensen. De software zorgt voor de volgorde van verwerking van alle gegevens en koppelt aan de uitkomst handelingen voor de zelfrijdende auto. En dit allemaal in minder dan een fractie van een seconde.

    Wie programmeert, bepaalt! Of toch niet?

    Interessant aan het voorgaande is dat de mens dus nog altijd een hele grote invloed heeft op de beslissingen die de zelfrijdende auto’s maakt. Is de veronderstelling van veel mensen dat een zelfrijdende auto ook zelf kan “denken” en “doen” dan onjuist? Ja! Wel is er inmiddels software die kan leren van zijn eigen fouten. Een ezel stoot zich immers niet twee keer aan dezelfde steen. Hierdoor kan de zelfrijdende auto zich toch als het ware “zelf” verder ontwikkelen en handelingen uitvoeren die niet direct als zodanig door de mens zijn geprogrammeerd. 

    Wordt vervolgd!

    Heb ik jouw interesse gewekt? Abonneer je dan op mijn blogs door aan de rechterkant je e-mailadres in te vullen! Bij vragen of behoefte aan meer informatie kun je uiteraard contact met mij opnemen.