blog

    Het gevolg van fouten door de arbodienst

    Het gevolg van fouten door de arbodienst

    Eventuele fouten gemaakt door de arbodienst/bedrijfsarts kunnen je als werkgever duur komen te staan. Indien het UWV van oordeel is dat je (daardoor) niet aan de re-integratieverplichting hebt voldaan, krijg je immers een loonsanctie opgelegd en dien je in beginsel ook het gehele derde ziektejaar het loon van jouw zieke medewerker door te betalen. De vraag is dan of je de schade die je lijdt kunt verhalen op de bedrijfsarts.

    Verzuimbegeleiding, ontzorgen

    In een recente zaak was een werkgever met de arbodienst onder meer contractueel overeengekomen dat de arbodienst de zorg voor zieke werknemers uit handen zou nemen. Dat wil echter niet zeggen dat je als opdrachtgever geen enkele bemoeienis bij de verzuimbegeleiding meer hoeft te hebben, maar dat brengt wel mee dat van de bedrijfsarts een actieve opstelling mag worden verwacht en dat zij een regierol vervult bij de verzuimbegeleiding.

    Opzet, bewuste roekeloosheid of grove schuld

    De werkgever in bovenstaande zaak was van oordeel dat de bedrijfsarts tekort was geschoten. De bedrijfsarts verweerde zich door o.a. te stellen dat de werkgever eindverantwoordelijk is en blijft voor de re-integratie en dat de eerstejaarsevaluatie een verplichting is van de werkgever en werknemer en niet van de bedrijfsarts. Het hof oordeelde uiteindelijk als volgt:

    Het handelen van de bedrijfsarts dient te worden beoordeeld tegen de achtergrond van de in de overeenkomst omschreven doelstellingen. Dat op grond van de wet de re-integratieverplichtingen op de werkgever zelf rusten, is voor de beoordeling van het handelen van de arbodienst niet doorslaggevend. Nu het doel van de overeenkomst was de opdrachtgever de zorg voor zieke werknemers uit handen nemen, mag van de arbodienst een actieve opstelling mag worden verwacht en dat zij een regierol vervult bij de verzuimbegeleiding. Als de arbodienst bijvoorbeeld nadere actie van werkgever had verwacht, had zij dat aan werkgever kenbaar moeten maken. De conclusie is dat de arbodienst is tekortgeschoten in haar contractuele verplichtingen.

    Victorie voor de werkgever zou je zeggen, maar niets is minder waar. Naar het oordeel van het hof had de arbodienst weliswaar haar regiefunctie miskend, maar dat wil nog niet zeggen dat sprake is van grove schuld. Van opzet, bewuste roekeloosheid of grove schuld aan de zijde van de arbodienst is niet gebleken. En dat is van belang voor de beoordeling van de aansprakelijkheid.

    Exoneratie

    Van belang is dat de arbodienst in dit geval haar aansprakelijkheid vérgaand contractueel heeft beperkt (exoneratie). Volgens het hof heeft de arbodienst een gerechtvaardigd belang bij het beperken van haar aansprakelijkheid in het zicht van het risico van relatief hoge schades terwijl zij voor de door haar geleverde dienstverlening een relatief lage vergoeding ontvangt. Niet gesteld of gebleken is ten slotte dat de arbodienst was verzekerd. Onder die omstandigheden is het hof van oordeel dat het exoneratiebeding naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid niet onaanvaardbaar is. Dat betekende dat de aansprakelijkheid van de arbodienst was beperkt tot slechts een schamele EUR =/- 800,-.

    Conclusie

    Uit vaste rechtspraak blijkt dat jij je als werkgever niet kunt verschuilen achter het oordeel van de bedrijfsarts. Je blijft eindverantwoordelijk voor de re-integratie. Daardoor ontkom je dus niet aan een eventuele loonsanctie van het UWV. Mogelijk kun je wel de arbodienst aansprakelijk stellen voor de schade. Zoals blijkt uit bovenstaande zaak is daarvoor o.a. van belang wat partijen zijn overeengekomen. Bij de beoordeling van een  exoneratieclausule speelt ten slotte, naast opzet/grove schuld, ook een rol of de arbodienst is verzekerd. Indien de werkgever in bovenvermelde zaak zou hebben aangevoerd dat de arbodienst hiervoor was verzekerd, dan was het beroep op het exoneratiebeding mogelijk wel onaanvaardbaar geweest.