blog

    Payroll-bedrijf, detacheringsbureau en allocatiefunctie. Eindelijk duidelijkheid?

    Payroll-bedrijf, detacheringsbureau en allocatiefunctie. Eindelijk duidelijkheid?

    In de literatuur en rechtspraak bestaat al geruime tijd verdeeldheid over de vraag of en in welke zin een ‘allocatiefunctie’ vereist is bij het begrip uitzendovereenkomst. Is daarvoor vereist dat het detacheringsbedrijf of consultancybureau of bijvoorbeeld payrollbedrijf zich bezig houdt met het bij elkaar brengen van vraag en aanbod op de arbeidsmarkt of niet? Het antwoord op deze vraag is van belang voor de genoemde bedrijven omdat zij mogelijk zijn aan te merken als uitzendbureaus met alle gevolgen van dien, zoals toepasselijkheid van de uitzend cao (ABU) en het verplicht gestelde bedrijfstak pensioenfonds voor uitzendkrachten (StiPP).

    Allocatiefunctie

    Heel algemeen houdt een allocatiefunctie in het bij elkaar brengen van vraag en aanbod op de arbeidsmarkt. Daarbij kunnen echter twee varianten worden onderscheiden. In de ruime zin wordt met allocatiefunctie niet meer bedoeld dan dat de werkgever zich bedrijfs- of beroepsmatig bezighoudt met de terbeschikkingstelling van werknemers aan opdrachtgevers, zoals ook sommige payroll- detacherings-, of consultancybedrijven doen. De andere betekenis wordt wel aangeduid als de “traditionele” allocatiefunctie en knoopt aan bij het klassieke uitzendbureau. Daarbij is sprake van het actief bij elkaar brengen van vraag en aanbod op de arbeidsmarkt van (in de regel) werk van tijdelijke aard, ook wel aangeduid als het opvangen van “ziek of piek”. De kernvraag is of deze “traditionele” allocatiefunctie is vereist voor een uitzendovereenkomst in de zin van art. 7:690 BW. Dat is een strikter vereiste dan de hiervoor bedoelde ruime allocatiefunctie.

    Richtinggevende conclusie

    Dit ‘festival van verdeeldheid en spraakverwarring overziend in wetsgeschiedenis, rechtspraak en literatuur over de vraag of en zo ja wat voor allocatiefunctie is vereist voor een uitzendovereenkomst van art. 7:690 BW, heeft een tweetal Advocaten-Generaal (A-G) recent tot de volgende conclusie gebracht:

    Beide A-G adviseren de Hoge Raad dat een traditionele allocatiefunctie zoals bij klassieke uitzendbureaus -tijdelijke opvang van piekbelasting en ziekteverzuim- niet nodig is. Beslissend is of het bedrijf bedrijfsmatig personeel detacheert bij opdrachtgevers onder leiding en toezicht van die laatsten. Dat is echter behoorlijk breed en dat kunnen dus ook andere detacheringsvormen, zoals bijvoorbeeld payroll-constructies, zijn. Zie desgewenst hier de uitgebreide conclusie.

    Indien de Hoge Raad deze visie overneemt dan heeft dat consequenties (mogelijk zelfs met terugwerkende kracht) voor veel ondernemingen, waarvan tot op heden twijfel bestond of zij bijvoorbeeld onder de werkingssfeer van StiPP vielen.

    Zodra de Hoge Raad heeft beslist, zal ik je uiteraard verder informeren.