• Home |
  • Kennis |
  • Wijzigingsbesluit EOS: op weg naar landelijke regels voor buurtbatter…

Wijzigingsbesluit EOS: op weg naar landelijke regels voor buurtbatterijen

Afbeelding voor Wijzigingsbesluit EOS: op weg naar landelijke regels voor buurtbatterijen

Buurtbatterijen spelen een steeds grotere rol bij het tegengaan van netcongestie, maar brengen ook aanzienlijke veiligheidsrisico’s met zich mee. Er bestaan op dit moment echter geen landelijke regels die deze risico’s normeren.

Met het Wijzigingsbesluit energieopslagsystemen voor elektrische energie en opslag van energiedragers voor elektrische energie (wijzigingsbesluit EOS) werkt het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat (het ministerie) aan landelijke regels voor energieopslagsystemen (EOS) en de opslag van energiedragers. De inwerkingtreding van deze regels staat gepland voor 1 januari 2028.

In dit blog bespreken wij uitgebreid en volledig de belangrijkste punten uit het wijzigingsbesluit EOS, de eerste aanpassingen na de internetconsultatie en wat deze nieuwe regels gaan betekenen voor gemeenten, andere bevoegde gezagen en exploitanten.

Het gaat in hoofdlijnen om de onderstaande punten. Per punt behandelen wij de belangrijkste (voorgestelde) wijzigingen en gevolgen daarvan:

  • Wat regelt het ontwerp-wijzigingsbesluit EOS?
  • Nieuwe MBA: exploiteren van een EOS
  • De grens van 20 kWh blijft gehandhaafd
  • Wanneer geldt een vergunningplicht voor een EOS?
  • De grens van 50 MWh voor de vergunningplicht
  • Algemene regels voor overige EOS
  • Nieuwe MBA: opslag van energiedragers voor elektrische energie
  • Uitzonderingen MBA opslag energiedragers
  • Wanneer geldt een vergunningplicht voor opslag van energiedragers
  • Veiligheidsafstanden: vaste afstanden én ruimte voor maatwerk
  • Risicogestuurd rekenen wordt expliciet mogelijk
  • Aansluiting bij de richtlijnen PGS 37-1 en PGS 37-2
  • Gelijkwaardige maatregelen nog steeds mogelijk
  • Adviesrol veiligheidsregio
  • Overgangsrecht: bestaande situaties vragen direct aandacht
  • Register externe veiligheid

Waarom zijn nieuwe regels voor energieopslagsystemen nodig?

Door de toenemende belasting van het elektriciteitsnet wordt het steeds belangrijker om vraag en aanbod van elektriciteit met elkaar in balans te brengen. EOS vervullen hierin een sleutelrol. Zo groeit het aantal buurtbatterijen explosief en worden deze steeds belangrijker bij het realiseren van woningbouw door de netcongestie.

Energieopslag in EOS brengt echter ook risico’s voor de veiligheid met zich. Een ongecontroleerde temperatuurstijging kan uitmonden in chemische branden die zeer moeilijk te blussen zijn en waarbij gevaarlijke stoffen kunnen vrijkomen. Momenteel ontbreken landelijke regels voor de exploitatie van EOS en de opslag van energiedragers. De veiligheidsrisico’s worden daarom vooral op decentraal niveau beheerst, onder andere op basis van de specifieke zorgplicht in het omgevingsplan (artikelen 22.44 en 22.45 van het tijdelijk deel van het omgevingsplan). Ter ondersteuning hiervan heeft het Bestuurlijk Omgevingsberaad de PGS-richtlijnen PGS 37-1 en PGS 37-2 vastgesteld, waarbij het bevoegd gezag (naar eigen goeddunken) kan aansluiten.

Deze decentrale aanpak leidt nu nog tot aanzienlijke verschillen tussen bevoegde gezagen bij de beoordeling en borging van veiligheidsaspecten. Zowel het bedrijfsleven als decentrale overheden hebben daarom aangedrongen op landelijke regelgeving, om meer uniformiteit te creëren in de omgang met de veiligheidsrisico’s van EOS en de opslag van energiedragers.

Om een landelijk ‘level playing field’ en een gelijk beschermingsniveau te creëren, werkt het ministerie met het wijzigingsbesluit EOS aan een wijziging van het Besluit activiteiten leefomgeving (Bal), het Besluit kwaliteit leefomgeving (Bkl), het Besluit bouwwerken leefomgeving (Bbl) en het Omgevingsbesluit. Daarmee worden rijksregels ingevoerd ter bescherming van de veiligheid, gezondheid en het milieu tegen mogelijke nadelige gevolgen van het exploiteren van EOS en het opslaan van energiedragers.

Consultatie wijzigingsbesluit EOS

Het wijzigingsbesluit EOS is in het voorjaar van 2026 ter consultatie voorgelegd. In totaal zijn 63 reacties ingediend van onder meer omgevingsdiensten, bedrijven, brancheverenigingen, veiligheidsregio’s, gemeenten en provincies.

Het algemene beeld uit de consultatie is constructief-kritisch. Het voornemen om landelijke regels in te voeren wordt, zoals verwacht, door de praktijk breed onderschreven, maar er zijn veel vragen gesteld over onder meer de uitvoerbaarheid, proportionaliteit, drempelwaarden, veiligheidsafstanden, overgangsrecht en de aansluiting bij PGS 37-1 en PGS 37-2.

Naar aanleiding daarvan heeft het ministerie besloten het ontwerpbesluit en de nota van toelichting op verschillende punten aan te passen. Het oorspronkelijke wijzigingsbesluit EOS en de wijzigingen naar aanleiding van de internetconsultatie bespreken wij hierna.

Wat regelt het ontwerp-wijzigingsbesluit EOS?

Met het wijzigingsbesluit EOS worden twee nieuwe milieubelastende activiteiten (MBA’s) aangewezen:

  1. het exploiteren van een energieopslagsysteem voor elektrische energie met een energieopslagcapaciteit groter dan 20 kWh (artikel 3.35a Bal); en
  1. het exploiteren van een locatie voor het opslaan van energiedragers voor elektrische energie, dan wel het opslaan van apparaten, voertuigen of werktuigen waarin een energiedrager is aangebracht en het voor handelsdoeleinden opstellen van voertuigen, werktuigen of apparaten waarin een energiedrager voor elektrische energie is aangebracht (artikel 3.35d Bal).

Voor beide MBA’s wordt vervolgens onderscheid gemaakt tussen situaties waarin algemene regels gelden en situaties waarin een omgevingsvergunning voor de milieubelastende activiteit noodzakelijk is.

In het consultatieproces is naar voren gekomen dat het toepassingsbereik van de nieuwe regels duidelijker en consistenter moet worden. Het ministerie heeft daarom verschillende begrippen en uitzonderingen nader toegelicht en op onderdelen aangepast.

Nieuwe MBA: exploiteren van een EOS

Onder energieopslagsysteem wordt volgens het wijzigingsbesluit EOS verstaan: een systeem voor het opslaan van elektrische energie, opgebouwd uit een of meerdere rekken, modules, batterijen of cellen die zich in een behuizing, ruimte of gebouw bevinden.

Het (ontwerp) artikel 3.35a Bal wijst het exploiteren van een EOS aan als MBA, maar alleen wanneer sprake is van een opslagcapaciteit van meer dan 20 kWh.

De grens van 20 kWh blijft gehandhaafd

Tijdens de consultatie is veel aandacht gevraagd voor de ondergrens van 20 kWh. Met name de ontwikkeling van moderne thuisbatterijen, die in modulaire eenheden worden geleverd en daardoor al snel deze drempel overschrijden, roept de vraag op of deze grens nog passend is.

Het ministerie kiest er desondanks voor de grens van 20 kWh te handhaven. Daarmee wordt aangesloten bij de systematiek van PGS 37-1 en wordt een eenduidige uitvoering beoogd. Voor thuisbatterijen is inmiddels wel een belangrijke verduidelijking aangebracht. Uit de oorspronkelijke toelichting kon worden afgeleid dat thuisbatterijen, ongeacht hun capaciteit, buiten het toepassingsbereik zouden vallen. De formulering van het artikel wordt aangepast om deze uitzondering beter tot uitdrukking te brengen. Hoe het ministerie de formulering van het artikel zal verduidelijken is nog niet bekend. De regulering van thuisbatterijen wordt volgens het ministerie in ieder geval passender geacht binnen het Bbl, en dus niet in het Bal, omdat het gaat om bouwtechnische installaties. Particulieren met een thuisbatterij vallen daarmee niet onder de nieuwe MBA voor het exploiteren van een EOS.

Een buurtbatterij die voor meerdere woningen wordt geëxploiteerd, valt wél onder de MBA.

Ook EOS die zijn geïntegreerd in of bestemd zijn voor voertuigen, werktuigen of vaartuigen vallen vanwege hun mobiele karakter buiten deze MBA. In het aangepaste voorstel wordt verduidelijkt dat de uitzondering voor voertuigen, werktuigen en apparaten ook betrekking heeft op vaartuigen. Verder zal in de nota van toelichting bij het wijzigingsbesluit EOS ter verduidelijking nader uitgewerkt worden wanneer sprake is van een mobiel en wanneer van een stationair EOS. Ook wordt het begrip ‘exploiteren’ concreter omschreven, zodat duidelijker zal zijn wanneer een EOS aanwezig en in gebruik is.

Wanneer geldt een vergunningplicht?

Het voorgenomen artikel 3.35b Bal introduceert een vergunningplicht voor drie typen EOS:

  1. Een EOS met een capaciteit van ten minste 50 MWh;
  2. een EOS dat bestaat uit meerdere kleinere opslagsystemen die technisch met elkaar zijn verbonden en een totale capaciteit van minimaal 400 MWh hebben; en
  3. bepaalde EOS met lithium- of natriumhoudende energiedragers.

De oorspronkelijke consultatieversie kende voor de derde categorie een generieke vergunningplicht voor EOS met andere dan lithiumhoudende energiedragers. Daarop is veel kritiek gekomen. Verschillende indieners wezen erop dat technologieën zoals natrium-ion, redox-flow en ijzer-lucht zeer verschillende risicoprofielen hebben.

Het ministerie heeft daarop de systematiek aangepast. Niet langer worden alle niet-lithiumhoudende energiedragers zonder onderscheid onder de vergunningplicht gebracht. Het toepassingsbereik wordt beperkt tot lithium- en natriumhoudende energiedragers. Energiedragers waarvan op basis van de chemische samenstelling vaststaat dat een thermische kettingreactie niet kan optreden, zoals bepaalde loodaccu’s, vallen niet onder deze generieke vergunningplicht. Ook redox-flowtechnologie valt buiten het toepassingsbereik van de nieuwe regels, omdat PGS 37-1 daarvoor niet bedoeld is. Voor dergelijke systemen wordt aansluiting gezocht bij de zorgplicht en risicoberekening.

De grens van 50 MWh voor de vergunningplicht

Over de grens van 50 MWh is tijdens de consultatie veel discussie ontstaan. Veiligheidsregio’s pleitten onder meer voor een lagere vergunningdrempel, terwijl andere indieners juist een hogere drempel wenselijk vonden.

Het ministerie handhaaft vooralsnog de grens van 50 MWh. De grens hangt samen met de RIVM-rekenmethode voor de omgevingsveiligheid van lithiumhoudende energiedragers en de mogelijkheid om met vaste veiligheidsafstanden te werken. Bij de evaluatie op grond van het besluit (vijf jaar na inwerkingtreding daarvan) zal bovendien worden bekeken of de grens passend blijft wanneer grotere energieopslagsystemen op de markt komen.

Voor technisch met elkaar verbonden opslagsystemen blijft daarnaast een afzonderlijke grens van 400 MWh gelden. Tijdens de consultatie is onder meer gevraagd wanneer precies sprake is van ‘technisch verbonden’ systemen. De nota van toelichting bij het wijzigingsbesluit EOS zal om de praktijk tegemoet te komen op dit punt ook verder verduidelijkt worden.

Algemene regels voor overige EOS

EOS die wel onder de MBA vallen maar niet vergunningplichtig zijn, moeten voldoen aan de rechtstreeks werkende regels van hoofdstuk 4 van het Bal. In paragraaf 4.103a worden hiervoor specifieke voorschriften opgenomen.

Daarbij gaat het onder meer om:

  • een meldplicht voorafgaand aan de exploitatie;
  • minimale veiligheidsafstanden;
  • regels voor het plaatsgebonden risico en aandachtsgebieden;
  • en de verplichting om te voldoen aan PGS 37-1.

Een belangrijke wijziging naar aanleiding van de consultatie betreft de termijn voor het doen van een melding. Waar in de consultatieversie voor stationaire systemen nog werd uitgegaan van een termijn van vier weken, is het ministerie voornemens deze termijn te verkorten naar één week. Voor mobiele EOS wordt de termijn eveneens verkort naar één week. In geval van een calamiteit moet een mobiel systeem namelijk zo snel mogelijk kunnen worden geplaatst. Daarmee wordt beter aangesloten bij de praktijk van mobiele energieopslagsystemen, bijvoorbeeld op bouwplaatsen, bij evenementen en bij infrastructurele werkzaamheden. Bovendien wordt het mogelijk om voor mobiele EOS een werkgebied in plaats van één specifieke locatie op te geven. De veiligheidsafstanden voor het plaatsgebonden risico en de aandachtsgebieden worden dan bepaald vanaf de grens van dat werkgebied.

Nieuwe MBA: opslag van energiedragers voor elektrische energie

Naast het exploiteren van een EOS wordt via het wijzigingsbesluit EOS met het (ontwerp) artikel 3.35d Bal ook het exploiteren van een locatie voor het opslaan van energiedragers voor elektrische energie als MBA aangewezen. Hetzelfde geldt voor het opslaan van apparaten, voertuigen of werktuigen waarin een energiedrager is aangebracht en voor het voor handelsdoeleinden opstellen van voertuigen, werktuigen of apparaten waarin een energiedrager voor elektrische energie is aangebracht.

Tijdens de consultatie bleek dat de oorspronkelijke formulering rond ‘opslaan’ en ‘stallen’ tot veel vragen leidde. Zo ontstond onduidelijkheid over bijvoorbeeld werknemers die hun elektrische voertuig op een afgesloten bedrijfsterrein stallen. Het ministerie heeft naar eigen zeggen daarom de formulering van deze MBA aanzienlijk aangepast. De eerdere toevoeging over ‘stallen’ wordt geschrapt of verduidelijkt om te voorkomen dat situaties onder PGS 37-2 vallen die daar niet voor bedoeld zijn. Ook zal de toelichting over werkvoorraad worden verduidelijkt.

Uitzonderingen MBA opslag energiedragers

Artikel 3.35d lid 2 Bal bevat uitzonderingen op de aanwijzing als MBA. Zo is bijvoorbeeld geen sprake van een MBA bij bepaalde beperkte hoeveelheden energiedragers, waaronder minder dan 30 kg beschadigde of defecte energiedragers.

Omdat tijdens de consultatie discussie ontstond over de betekenis van ‘defecte energiedrager’, wordt hiervoor een afzonderlijke begripsbepaling opgenomen. Dit moet meer houvast bieden aan exploitanten, toezichthouders en handhavers.

Ook wordt het toepassingsbereik beperkt, zodat inzameling van energiedragers bij detailhandel daar niet meer onder valt. Daarmee wordt voorkomen dat de nieuwe regelgeving de inzameling en recycling van batterijen en accu’s onnodig belemmert.

Voor andere locaties dan detailhandel blijft het uitgangspunt dat inzameling onder de regels kan vallen, omdat daar sprake kan zijn van energiedragers met een ander risicoprofiel waarvoor PGS 37-2 aanvullende maatregelen voorschrijft.

Wanneer geldt een vergunningplicht voor opslag van energiedragers?

Voor opslaglocaties wordt in artikel 3.35e Bal een vergunningplicht geïntroduceerd voor onder meer:

  1. Een opslagplaats of opstelplaats groter dan 2.500 m²;
  2. een opslagplaats of opstelplaats voor meer dan 10.000 kg aan lithium- of andere onder het besluit vallende energiedragers; of
  3. bepaalde opslagplaatsen of opstelplaatsen voor energiedragers die onder de reikwijdte van het besluit vallen en waarvoor de risico’s niet door de algemene regels kunnen worden afgedekt.

De oorspronkelijke consultatieversie riep met name in de mobiliteitssector vragen op over showrooms en verkoopruimten. Daar kunnen bijvoorbeeld relatief snel grote hoeveelheden e-bikes en e-scooters aanwezig zijn. Voor publiek toegankelijke verkoopruimten en beurzen wordt daarom een uitzondering op de vergunningplicht opgenomen. Het ministerie acht het niet wenselijk om dergelijke situaties zonder meer met een zware vergunningplicht te belasten. Ook wordt een uitzondering opgenomen voor de opslag van energiedragers die zijn verwerkt in voertuigen, werktuigen of machines die buiten worden gestald op een opstelplaats groter dan 2.500 m2 met ten hoogste 10.000 kg aan energiedragers voor elektrische energie.

Veiligheidsafstanden: vaste afstanden én ruimte voor maatwerk

Een belangrijk onderdeel van het wijzigingsbesluit EOS zijn de veiligheidsafstanden en de aandachtsgebieden. De afstanden voor het plaatsgebonden risico en de aandachtsgebieden zijn gebaseerd op onderzoeken van het RIVM. In de rekenmethodiek wordt voor de bepaling van deze afstanden uitgegaan van het midden van het EOS of de opslaglocatie.

De vaste afstanden zijn conservatief vormgegeven. Het ministerie geeft aan dat de methodiek uitgebreid wetenschappelijk is gevalideerd en is getoetst aan bekende incidenten. Daarbij wordt erkend dat een specifieke berekening in bepaalde gevallen tot kleinere afstanden kan leiden dan de vaste afstandstabellen, maar de keuze om met vaste afstanden te werken is mede ingegeven door de wens om onnodige berekeningen en uitvoeringslasten te voorkomen.

Risicogestuurd rekenen wordt expliciet mogelijk

Tegelijkertijd heeft de consultatie geleid tot een belangrijke verduidelijking. Het ministerie onderschrijft dat een risicogestuurde benadering mogelijk moet blijven.

Daarom zal het plaatsgebonden risico en de aandachtsgebieden ook kunnen worden berekend wanneer een EOS of opslaglocatie niet vergunningplichtig is. Dit biedt ruimte om, wanneer toepassing van een vaste afstand niet passend is, een concrete situatie aan de hand van de RIVM-rekenmethode nader te beoordelen. De rekenmethode wordt via een afzonderlijk wijzigingstraject in de Omgevingsregeling formeel vastgelegd.

Aansluiting bij de richtlijnen PGS 37-1 en PGS 37-2

De nieuwe rijksregels sluiten nauw aan bij PGS 37-1 voor energieopslagsystemen en PGS 37-2 voor de opslag van energiedragers. Tijdens de consultatie is veel aandacht besteed aan het versiebeheer van deze richtlijnen. Het ministerie kiest daarbij voor een systematiek waarbij het Bal alleen verwijst naar het nummer van de PGS, dus PGS 37-1 en PGS 37-2. De verwijzing naar de concrete versie verloopt via de Omgevingsregeling. Deze regeling wordt ook via een afzonderlijk traject gewijzigd. Daarmee kan in de toekomst gemakkelijk een nieuwe versie van PGS 37-1 of PGS 37-2 worden aangewezen in de Omgevingsregeling zonder dat daarvoor het Bal zelf opnieuw hoeft te worden gewijzigd. Dit maakt het systeem flexibeler en voorkomt dat actualisatie van de PGS-richtlijnen afhankelijk is van een afzonderlijke wijziging van het Bal.

Gelijkwaardige maatregelen nog steeds mogelijk

Ook blijft ruimte bestaan voor gelijkwaardige maatregelen. Voor de nieuwe MBA’s wordt de systematiek gehandhaafd waarbij een exploitant een gelijkwaardige maatregel slechts hoeft te melden, zonder dat voorafgaande toestemming in de zin van artikel 4.7 van de Omgevingswet van het bevoegd gezag nodig is.

Het ministerie verwijst daarbij naar de Handreiking Beoordeling gelijkwaardigheid PGS-maatregelen van de PGS-beheerorganisatie. Deze handreiking kan bijdragen aan een meer uniforme beoordeling en registratie van gelijkwaardige maatregelen. Voor exploitanten betekent dit dat niet iedere afwijking van een PGS-maatregel per definitie onmogelijk is, maar wel dat overtuigend moet worden aangetoond dat de alternatieve maatregel een gelijkwaardig beschermingsniveau biedt.

Veiligheidsregio krijgt belangrijke adviesrol

Een belangrijk onderdeel van het wijzigingsbesluit is de positie van de veiligheidsregio.

Voor vergunningplichtige situaties bij beide nieuwe MBA’s wordt de veiligheidsregio wettelijk adviseur op grond van artikel 4.33 van het Omgevingsbesluit. Naar aanleiding van de consultatie wordt de nota van toelichting op dit punt dan ook verduidelijkt, zodat niet de indruk kan ontstaan dat deze adviespositie slechts in een beperkt aantal situaties geldt. Bij maatwerkvoorschriften is geen afzonderlijke wettelijke adviesverplichting opgenomen. Het uitgangspunt van de Omgevingswet is dat bestuursorganen nauw en proactief samenwerken. Decentrale overheden kunnen daarom procesafspraken maken over advisering door de veiligheidsregio.

Overgangsrecht: bestaande situaties vragen direct aandacht

Het wijzigingsbesluit EOS schept niet alleen nieuwe verplichtingen voor toekomstige EOS of opslag van energiedragers, maar heeft daarnaast ook (potentieel grote) gevolgen voor bestaande EOS of opslag van energiedragers. Dit volgt uit het overgangsrecht van artikel V van het wijzigingsbesluit EOS. Dit overgangsrecht houdt kort gezegd in dat voor bestaande exploitatie van EOS of opslag van energiedragers een melding of omgevingsvergunning van rechtswege geldt. Maar deze meldingen en vergunningen van rechtswege gelden slechts voor maximaal twee jaar. Dit betekent dat de exploitant (en ook het bevoegd gezag) niet stil kan blijven zitten. Vóór het verstrijken van deze twee jaar moet een nieuwe melding zijn gedaan of omgevingsvergunning zijn aangevraagd én verleend.

Het overgangsrecht wordt naar aanleiding van de consultatie wel anders vormgegeven en nader toegelicht omdat verschillende indieners vraagtekens plaatsten bij de constructie van een ‘melding van rechtswege’. Die constructie is onbekend onder de Omgevingswet en voor de praktijk is onvoldoende duidelijk wat de gevolgen daarvan zijn voor bestaande en in ontwikkeling zijnde projecten. Hoe het overgangsrecht exact zal worden vormgegeven om dit te ondervangen is nog niet bekend.

Voor exploitanten van bestaande EOS en opslaglocaties blijft het in ieder geval van belang om nu al te beoordelen welke gevolgen de nieuwe regels hebben. Het is niet verstandig om deze beoordeling uit te stellen tot het moment van inwerkingtreding.

Register externe veiligheid

Het wijzigingsbesluit zorgt daarnaast voor een uitbreiding van de registratieverplichtingen. Bij het exploiteren van EOS en het opslaan van energiedragers voor elektrische energie moeten gegevens worden verzameld en verwerkt in het Register Externe Veiligheid. De geregistreerde informatie wordt vervolgens via de Atlas Leefomgeving voor het publiek toegankelijk. De verplichting tot gegevensverzameling en -verstrekking gaat vooralsnog niet direct bij inwerkingtreding in, maar één jaar daarna.

Voor bevoegde gezagen betekent dit dat zij niet alleen verantwoordelijk zijn voor vergunningverlening en toezicht, maar ook voor een correcte registratie van de relevante activiteiten.

Conclusie

Het wijzigingsbesluit EOS vormt een belangrijke stap richting uniforme en landelijke regulering van energieopslagsystemen en de opslag van energiedragers. Waar nu nog sprake is van een versnipperd landschap met uiteenlopende decentrale regulering, wordt toegewerkt naar een landelijk kader met duidelijke MBA-aanwijzingen, meld- en vergunningplichten, veiligheidsafstanden en aansluiting bij PGS 37-1 en PGS 37-2.

De internetconsultatie heeft daarbij geleid tot een aantal relevante aanpassingen. Zo blijven de grens van 20 kWh voor EOS en de vergunninggrens van 50 MWh vooralsnog gehandhaafd, maar wordt het (niet) toepassingsbereik voor thuisbatterijen verduidelijkt. Ook wordt de generieke vergunningplicht voor alle niet-lithiumhoudende energiedragers beperkt, worden de meldingstermijnen verkort naar één week en wordt ruimte geboden voor een risicogestuurde berekening van het plaatsgebonden risico en de aandachtsgebieden.

Daarmee probeert het ministerie een balans te vinden tussen een gelijk beschermingsniveau en een uitvoerbaar en proportioneel stelsel. Tegelijkertijd blijft de regelgeving voor EOS nog steeds volop in ontwikkeling. Op veel punten is nog onzeker hoe de regeling precies wordt vormgegeven. Voor exploitanten, ontwikkelaars en bevoegde gezagen is het daarom zaak om de ontwikkelingen richting 1 januari 2028 nauwlettend te volgen en bestaande en geplande EOS en opslaglocaties nu al langs het voorgenomen landelijke kader te leggen. Het wijzigingsbesluit en de consultatiereacties daarop markeert daarmee niet alleen een belangrijke stap in de regulering van de veiligheidsrisico’s van energieopslag, maar ook in de verdere professionalisering en opschaling van energieopslag in Nederland.

Hoe kunnen wij helpen?

Wij volgen de ontwikkelingen op het gebied van energieopslagsystemen op de voet. Wij denken graag met je mee en kunnen adviseren gedurende het gehele traject: van het inventariseren van de mogelijkheden voor energieopslagsystemen tot en met handhaving bij overtreding van (toekomstige) regelgeving.

Vragen of behoefte aan advies? Neem gerust contact met ons op.

Stel je vragen aan onze specialisten

“Neem contact met mij op en ontvang antwoord op jouw vragen. Ik ben bereikbaar per mail of telefoon.”
Afbeelding voor Stel je vragen aan onze specialisten